نکاتی پیرامون دسته بندی عناصر به بلوکهای s, p, d, f
-
تعریف بلوک ها:
در جدول تناوبی، عناصر بر اساس نوع اوربیتال لایه ظرفیتی که در حال پر شدن است به چهار بلوک اصلی تقسیم میشوند. این بلوک ها عبارتند از:
-
بلوک s
-
بلوک p
-
بلوک d
-
بلوک f
-
بلوک s:
-
شامل عناصری است که الکترونهای آخرین لایه آنها در اوربیتال s قرار دارد.
-
اوربیتال s دارای شکل کروی است و میتواند حداکثر ۲ الکترون را در خود جای دهد.
-
عناصر این بلوک شامل دو گروه فلزات قلیایی (گروه 1 مانند لیتیم Li، سدیم Na) و فلزات قلیایی خاکی (گروه 2 مانند منیزیم Mg، کلسیم Ca) به علاوه هیدروژن و هلیوم است.
-
ویژگیها: این عناصر معمولاً فلز، واکنشپذیر و با شعاع اتمی بزرگ هستند.
-
بلوک p:
-
شامل عناصری است که الکترونهای ظرفیت آنها در اوربیتال p قرار دارد.
-
اوربیتال p دارای شکل دمبلی است و میتواند تا 6 الکترون را در خود جای دهد.
-
این بلوک شامل گروههای 13 تا 18 جدول تناوبی است، شامل فلزات، نافلزات، شبهفلزات و گازهای نجیب.
-
مثال: کربن (C)، نیتروژن (N)، اکسیژن (O)، کلر (Cl)، آرگون (Ar).
-
ویژگی ها: این عناصر خواص متنوعی دارند و نافلزات گروه هالوژن تمایل به دریافت الکترون دارند.
-
بلوک d:
-
شامل عناصری است که الکترونهای ظرفیت آنها در اوربیتال d قرار دارد.
-
این بلوک از دوره سوم به بعد شروع میشود و شامل فلزات واسطه است، مانند آهن (Fe)، مس (Cu)، نیکل (Ni).
-
این عناصر ویژگیهای فلزی خاصی دارند و معمولاً کاتالیزورهای مهم در واکنشها هستند.
-
بلوک f:
-
شامل عناصری است که الکترونهای ظرفیت آنها در اوربیتال f قرار دارد.
-
این بلوک شامل لانتانیدها و اکتینیدها است که در پایین جدول تناوبی به صورت جداگانه قرار دارند.
-
این عناصر معمولاً فلزاتی با خاصیت مغناطیسی و ویژگیهای خاص الکترونیکی هستند.
این دسته بندی بر اساس اوربیتال لایه ظرفیت، کمک میکند تا ساختار الکترونی و خواص شیمیایی عناصر بهتر قابل فهم و پیشبینی باشند. همچنین جایگاه عناصر در بلوکهای مختلف ارتباط مستقیمی با ویژگیهای شیمیایی آنها دارد.