جملات شرطی نوع دوم (Second Conditional) و نوع سوم (Third Conditional)


در آموزش زبان انگلیسی، جملات شرطی نوع دوم (Second Conditional) و نوع سوم (Third Conditional) ساختارهای مهمی هستند که برای بیان موقعیت های غیر واقعی یا فرضی در گذشته و حال استفاده می‌شوند. در ادامه این جملات به ساده‌ترین شکل همراه با توضیحات و مثال‌های متنوع آموزش داده شده‌اند.


جملات شرطی نوع دوم (Second Conditional)

کاربرد:

برای بیان شرایط فرضی در حال یا آینده که واقعاً اتفاق نیفتاده‌اند یا احتمال کمی دارند.

ساختار:

  • جمله شرط (if-clause): فعل به شکل گذشته ساده (Past Simple)

  • جمله نتیجه (main clause): would + فعل ساده (base form)

مثال‌ها:

  • If I had a car, I would travel around the world.
    (اگر ماشین داشتم، به دور دنیا سفر می‌کردم.) — اما در واقع ماشین ندارم.

  • If she studied more, she would pass the exam.
    (اگر بیشتر درس می‌خواند، در امتحان قبول می‌شد.) — ولی این کار را نمی‌کند.


جملات شرطی نوع سوم (Third Conditional)

کاربرد:

برای بیان شرایط فرضی در گذشته که اتفاق نیفتاده‌اند و پیامدهای آن‌ها در گذشته نیز وجود نداشته است.

ساختار:

  • جمله شرط (if-clause): فعل به شکل گذشته کامل (Past Perfect) — had + past participle

  • جمله نتیجه (main clause): would have + past participle

مثال‌ها:

  • If I had studied harder, I would have passed the exam.
    (اگر سخت‌تر درس خوانده بودم، در امتحان قبول شده بودم.) — اما نخواندم.

  • If they had left earlier, they wouldn't have missed the bus.
    (اگر زودتر رفته بودند، اتوبوس را از دست نمی‌دادند.) — اما دیر رفتند.


خلاصه تفاوت:

شرطی نوع دوم شرطی نوع سوم
شرایط غیر واقعی حال یا آینده شرایط غیر واقعی گذشته
If + گذشته ساده If + گذشته کامل
Would + فعل ساده Would have + گذشته کامل فعل اصلی
 

مثال‌:

شرطی نوع دوم:

  • If I were you, I would not do that.

  • If it rained tomorrow, we would stay home.

شرطی نوع سوم:

  • If he had known the truth, he would have told us.

  • If we had taken a taxi, we would have arrived on time.


    چند مثال درباره کاربرد شرطی نوع دوم 


    برای شرطی نوع دوم، مثال‌های روزمره معمولاً درباره موقعیت‌های فرضی در حال یا آینده هستند که معمولاً غیرواقعی یا بعید به نظر می‌رسند. در ادامه چند مثال کاربردی و ساده که می‌توانید در مکالمات روزمره استفاده کنید آورده شده است:

    • If I drove carefully, I wouldn't have an accident.
      (اگر درست رانندگی می‌کردم، تصادف نمی‌کردم.)

    • If I studied harder, I would pass the exam.
      (اگر درس می‌خواندم، در امتحان قبول می‌شدم.)

    • If I told the truth, people would trust me.
      (اگر راست می‌گفتم، دیگران به من اعتماد می‌کردند.)

    • If I won the lottery, I would buy a big house.
      (اگر در لاتاری برنده شوم، یک خانه بزرگ می‌خرم.)

    • If I had more free time, I would learn a new language.
      (اگر وقت آزاد بیشتری داشتم، زبان جدید یاد می‌گرفتم.)

    • If it were warmer, we would go to the beach.
      (اگر هوا گرم‌تر بود، به ساحل می‌رفتیم.)

    • If I lived closer to work, I would walk every day.
      (اگر نزدیک محل کار زندگی می‌کردم، هر روز پیاده‌روی می‌کردم.)

    • If I knew her phone number, I would call her.
      (اگر شماره تلفن او را می‌دانستم، تماس می‌گرفتم.)

    • If he were here, he would help us.
      (اگر او اینجا بود، به ما کمک می‌کرد.)

    این نمونه‌ها به شما کمک می‌کنند تا شرطی نوع دوم را در موقعیت‌های معمول زندگی و مکالمات روزمره به کار ببرید. همه‌ی آن‌ها موقعیت‌هایی را نشان می‌دهند که فعلاً یا احتمالشان کم است و بیشتر فرضی به حساب می‌آیند.


     چند مثال برای جملات شرطی نوع سوم (Third Conditional)


  • در ادامه چند مثال روزمره برای جملات شرطی نوع سوم (Third Conditional) آورده شده است که بیانگر شرایط فرضی در گذشته هستند که واقع نشده‌اند:

    • If I had studied harder, I would have passed the exam.
      (اگر سخت‌تر درس خوانده بودم، در امتحان قبول شده بودم.)

    • If she had told me, I would have helped her.
      (اگر به من گفته بود، به او کمک کرده بودم.)

    • If we had left earlier, we wouldn’t have missed the bus.
      (اگر زودتر رفته بودیم، اتوبوس را از دست نمی‌دادیم.)

    • If he had driven carefully, he wouldn’t have had an accident.
      (اگر درست رانندگی کرده بود، تصادف نکرده بود.)

    • If they had invited us, we would have gone to the party.
      (اگر ما را دعوت کرده بودند، به مهمانی رفته بودیم.)

    این جملات درباره وقایعی در گذشته هستند که رخ نداده‌اند و پیامدهای فرضی آن‌ها را نشان می‌دهند.


  • برای مشاهده نکات گرامی درباره جملات شرطی نوع اول وارد لینک زیر شوید:

جملات شرطی نوع اول 



مقایسه جملات شرطی نوع اول و دوم و سوم 


  • در جدول زیر مقایسه ساختار گرامری جملات شرطی نوع اول، دوم و سوم همراه با مثال و معنی هر کدام ارائه شده است:

    نوع شرطی ساختار شرط (If-clause) ساختار نتیجه (Main clause) مثال  معنی 
    شرطی نوع اول حال ساده (Present Simple) آینده ساده با will / may / can

    If it rains,

    will take an umbrella.

    اگر باران ببارد،

    چتر برمی‌دارم.

    شرطی نوع دوم گذشته ساده (Past Simple) would + فعل ساده (base verb)

    If I studied,

    would pass the exam.

    اگر درس می‌خواندم،

    در امتحان قبول می‌شدم.

    شرطی نوع سوم گذشته کامل (Past Perfect) (had + past participle) would have + گذشته‌ ساده فعل اصلی (past participle) If I had studied harder, I would have passed.

    اگر سخت‌تر درس خوانده بودم،

    قبول شده بودم.


    توضیحات بیشتر:

    • شرطی نوع اول برای شرایط ممکن و واقع در آینده استفاده می‌شود.

    • شرطی نوع دوم برای فرضیات غیر واقعی یا بعید در حال یا آینده کاربرد دارد.

    • شرطی نوع سوم برای موقعیت‌های غیر واقعی یا فرضی در گذشته است که اتفاق نیفتاده‌اند.

    این جدول به شما کمک می‌کند تفاوت‌ها را بهتر درک کنید و در کاربرد جملات شرطی دقت بیشتری داشته باشید.