روش‌های جداسازی در شیمی تجزیه


در شیمی تجزیه، هدف جداسازی این است که اجزای یک مخلوط را تا حد امکان خالص، قابل اندازه‌گیری و قابل شناسایی کنیم. انتخاب روش مناسب به تفاوت اجزا در خواص فیزیکی یا شیمیایی وابسته است.

در حالت کلی، روش‌های جداسازی در چند گروه اصلی طبقه‌بندی می‌شوند:


  1. روش‌های مکانیکی (فیزیکی)

این روش‌ها فقط به تفاوت فیزیکی اجزا متکی‌اند.

  1. صاف‌کردن (Filtration)
  • جداسازی جامد نامحلول از مایع.
  • مبتنی بر اندازه ذره است.
  • ابزار: کاغذ صافی، بوشنر، فیلتر غشایی.
  • مثال: جداسازی رسوب کلرید نقره از محلول.
  1. سرریز کردن (Decantation)
  • جداسازی لایه مایع از روی رسوب یا دو مایع نامحلول.
  • دقت کم‌تری از صاف‌کردن دارد.
  1. شناورسازی (Flotation)
  • برخی مواد با مواد کمکی روی سطح می‌آیند.
  • در معدن و صنایع فلزی رایج است.
  1. سانتریفوژ (Centrifugation)
  • با نیروی گریز از مرکز، ذرات سنگین ته‌نشین می‌شوند.
  • مناسب برای ذرات بسیار ریز یا سلولی.

  1. روش‌های مبتنی بر اختلاف نقطه‌جوش / فراریت

  1. تقطیر ساده (Simple distillation)
  • جداسازی مایعات با اختلاف نقطه‌جوش زیاد (حداقل 40 درجه).
  • مثال: جداسازی اتانول آب‌دار.
  1. تقطیر جزءبه‌جزء (Fractional distillation)
  • برای مایعات با اختلاف نقطه‌جوش کم.
  • ستون تقطیر سبب افزایش راندمان می‌شود.
  • مثال: جداسازی اجزای نفت خام.
  1. تقطیر تحت خلأ (Vacuum distillation)
  • برای مایعاتی که در دماهای بالا تجزیه می‌شوند.
  • با کاهش فشار، دمای جوش پایین‌تر می‌آید.
  1. تبخیر و خشک‌کردن
  • جداسازی حلال از محلول.
  • در تهیه نمک و مواد جامد کاربرد دارد.

  1. روش‌های استخراج (Extraction)

  1. استخراج مایع–مایع (Liquid–liquid extraction)
  • انتقال یک ماده از یک فاز مایع به فاز دیگر که به آن تمایل بیشتری دارد.
  • بر اساس ضریب توزیع.
  • مثال: استخراج یون آهن با لیگاندهای اورگانیک.
  1. استخراج جامد–مایع (Leaching)
  • انحلال یک جزء جامد در حلال.
  • مثال: استخراج کافئین از چای.
  1. استخراج در فاز جامد (Solid Phase Extraction – SPE)
  • فاز جامد انتخابی ماده هدف را نگه می‌دارد و ناخالصی‌ها شسته می‌شوند.
  • در آماده‌سازی نمونه‌های زیستی رایج است.
  1. استخراج فوق‌بحرانی (Supercritical fluid extraction)
  • استفاده از سیالات فوق‌بحرانی مثل CO2.
  • راندمان بالا، مصرف حلال کم.

  1. روش‌های کروماتوگرافی (Chromatography)

یکی از مهم‌ترین گروه‌های جداسازی در شیمی تجزیه.

اصل کار: اختلاف اجزا در میل جذب یا توزیع بین فاز ساکن و فاز متحرک.

انواع اصلی:

  1. کروماتوگرافی کاغذی (Paper chromatography)
  • مناسب برای مواد رنگی، اسیدهای آمینه.
  1. کروماتوگرافی لایه نازک (TLC)
  • از صفحه سیلیکاژل یا آلومینا استفاده می‌شود.
  • سریع، ارزان، نیمه‌کمی.
  1. کروماتوگرافی ستونی (Column chromatography)
  • جداسازی بر اساس جذب سطحی.
  • در شیمی آلی بسیار رایج.
  1. HPLC (کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا)
  • روش دقیق، سریع و کاملاً کمی.
  • مناسب برای ترکیبات حساس به دما.
  • فاز معکوس رایج‌ترین نوع.
  1. GC (کروماتوگرافی گازی)
  • برای ترکیبات فرار و حرارت‌پایدار.
  • ستون‌های مویین (capillary) بسیار رایجند.
  1. کروماتوگرافی یونی (Ion chromatography)
  • جداسازی آنیون‌ها و کاتیون‌ها.
  1. کروماتوگرافی ژل تراوایی (GPC / SEC)
  • جداسازی بر اساس اندازه مولکولی.

  1. روش‌های الکتروشیمیایی جداسازی

  1. الکتروفورز (Electrophoresis)
  • جداسازی بر اساس حرکت یون‌ها/مولکول‌های باردار در میدان الکتریکی.
  • انواع: ژلی، کاغذی، کاپیلاری (CE).
  • بسیار پرکاربرد در زیست‌شناسی و پروتئومیکس.
  1. دیالیز (Dialysis)
  • جداسازی بر اساس نفوذ انتخابی از غشاء نیمه‌تراوا.
  • کاربرد در جداسازی نمک‌ها از پلیمرها یا پروتئین‌ها.
  1. الکترودیالیز
  • دیالیز تقویت‌شده با میدان الکتریکی.

  1. روش‌های مبتنی بر تغییر فاز یا چگالی

  1. تبلور (Crystallization)
  • جداسازی بر اساس اختلاف در انحلال‌پذیری.
  • روش مناسب برای خالص‌سازی مواد جامد.
  1. رسوب‌دهی (Precipitation)
  • تبدیل اجزا به رسوب نامحلول با افزودن معرف.
  • مثال: رسوب‌گیری یون‌های فلزی با معرف‌های خاص.
  1. ته‌نشینی ثقلی (Sedimentation)
  • جداسازی بر اساس تفاوت چگالی.

  1. روش‌های غشایی (Membrane separation)

  • اولترافیلتراسیون (UF)
  • نانوفیلتراسیون (NF)
  • اسمز معکوس (RO)
  • میکروفیلتراسیون (MF)

پایه همه آن‌ها عبور انتخابی بر اساس اندازه، بار، یا فشار است.


  1. روش‌های حرارتی–جرم‌سنجی

  1. تجزیه حرارتی انتخابی
  • برخی ترکیبات در دمای خاص از بین می‌روند یا فرار می‌شوند.
  1. ترمگرام‌ها (TGA / DTG)
  • جداسازی زمانی رخ نمی‌دهد، اما تفکیک رفتار حرارتی امکان شناسایی فراهم می‌کند.

  1. روش‌های جدید و پیشرفته

  1. میکرو استخراج فاز مایع (LPME)
  • با حداقل مصرف حلال، برای نمونه‌های محیطی.
  1. میکرو استخراج با فاز جامد (SPME)
  • فیبر جامد ماده را جذب می‌کند؛ مستقیماً به GC یا HPLC تزریق می‌شود.
  1. تکنیک‌های هیبرید
  • LC–MS, GC–MS
  • CE–MS
  • قدرت تفکیک بسیار بالا.